Arcopal kırılmaz yemek takımı…Yok bilmem kaç kupona,yok gazetenizle hediye…Sizin de ananız toplarmıydı bilemiyorum ama türk milletinin tahminimce %70 i kullanıyo bu tabaklardan……Lan 15 yıl geçti hala aynı tabaklar evde…Hatta misafirlikte bile…Gerçekten kırılmıyor mu diye test etmeye kalkarsınız,ananız aman boşver ya kırılırsa diye engel olur…Hiçbir zaman bilinemez kırılıp kırılmadığı…Arcopal nefret ediyorum senden,her ekmekle tabağı sıyırdığımda senin pembe ve çiçekli desenini görmek zorunda mıyım? Birtek yemek yerken olsa iyi,tatlı tabağı,çorba tabağı…Yeteeeerr…Arcopal istemiyorum….
Altın Eşek’den bir alıntı üzerine….
November 23, 2007
Antik Yunan ve Roma Kültürü & Tarihi, Kişisel 1 Comment
”Artık zevk eğlence kalmadı, oyun da yok,nereye gitsen bir tatsızlıkla karşılaşıyorsun,sevişip evlenenler olmuyor,sevgileriyle ailelerinin keyfini yerine getirecek çocuklar doğmuyor,her yerde saçma sapan işler var ,insanlar dostluk nedir,onu bile unuttu artık.”
Lucius Apuleius (Altın Eşek’ten alıntı)
Bu cümleyi okuduğumda bir anda kitabın hangi yıllardan bahsettiğine dair bir şüphe kapladı içimi…Kontrol ettim…M.S 150 yıllarına denk geliyor…Afrodit oğlu Eros için bu şekilde yakarıyor…Peki günümüzden farkı ne bunun?Hangi tarihde bunların hepsi en mükemmel şeklindeydi? Herşeyin mükemmel olduğu bir dönem var mı insanlık tarihinde? Varsa ne mutlu o dönemin insanlarına….
Ya geçmişin de geçmişi mükemmeldi,ya da yaşanılan herşey bir hoşnutsuzluk , bir tatminsizlik yaratıyor insanlarda….Annem de ,anneannem de,onun anneannesi de…vs. hep böyle yakarışlarda bulundular….Meğer 1900 yıl evvel de aynı yakarışlar varmış….
Acaba mükemmel dönem var mıydı? Yoksa hoşnutsuzluktan mı ibaret hayatlarımız….?
Yazan:Dimitri Daravanoğlu
Facebook’s Lost Control
November 2, 2007
Her açık gördüğüm diz üstü bilgisayarda,hergün gazetenin bir köşesinde gördüğüm,sokakta insanların konuşmalarından duyduğum,yok ilkokul arkadaşımı buldum ,yok eski sevgilimi buldum,yok tek gecelik ilişkimi buldum, muhabbetlerinden iyice bunalıp neredeyse ilk açıldığı zamanlar kayıt olduğum ama sonra insanların hayatını kontrol etmeye başladığını düşündüğüm Facebook’dan bugün kurtuldum…Gittim ‘deactivate my account’ bölümüne tıkladım ve az ama öz çevreme geri döndüm…Lise merdiveninde görüp ekleyenlerin,arkadaşımın arkadaşısın diyip ekleyenlerin,aaa bunu bir yerden tanıyorum diyip ekleyenlerin hepsinin yüzüne kapadım Facebook’u….Görüşmek istediğim adamı zaten bir şekilde bulurum diye düşünüyorum…Tamam ben de bir hevesle arattım ilkokul arkadaşlarımı…Ama ne oldu…”Eeee abi ne var ne yok” sorusu cevapsız kaldı…Muhabbet daha ileri gitmedi…Facebook’umda varmış 80 arkadaş…Cep telefonumda yaptığım eleme sonucu ailemi saymazsam geriye kalıyo 10 arkadaş….Facebook’ta ki 7o kişi fazlalığı ne peki….Valla ”cybersocial” olmak bana göre değilmiş bunu anladım….Arkadaşlarıma resimleri e-mail atarım…Rakı sofrasını nevizadede,dansa kaldırmayı,güldürmeyi,gıdıklamayı da gerçek hayatta yaparım…
Facebook illetinden kurtuldum,kendimi şanslı hissediyorum…Çünkü ”Facebook is Lost Control”…
